Angst

ik leef al zo lang
op het oog van de zee
mijn liefste
en grootste inspiratie
maar soms
wordt haar cornea
overspoelt
door onverwachte
bittere tranen

golven van verdriet
of woede
overspoelen het land
waar ik geboren ben
haar zoute  wimpers worden
dodelijke vijanden
ik vlucht
en  zoek mijn heil
op hoge bergen

mijn adem jaagt niet meer
ik lach haar uit
bespot haar
want ze is klein
zo van hier gezien
totdat haar voedster
regen geeft
en modderstromen
ze lachen samen
om mijn angst

die altijd
altijd
dichtbij is