We struikelen over de dampende grond
van het buitendijkse gors.
De zompige veenmat trekt
aan onze voeten.
Haastig uitgetrokken kleding
valt zorgeloos op de oever.

Stompe rietstengels bellenblazen
hun laatste rottende adem uit.
Zinderende hitte maakt rimpelingen
in de onzichtbare lucht.
De horizon is oneindig ver
achter blauwe nevels verborgen.

Onze handen breken de waterspiegel
terwijl vogels naar de einder zweven.
Muggen dansen hun eendagsdans
boven uitgetrapte slippers.
Schapen trekken krakend gras uit de dijk
en kijken niet één keer om
als we ons met tegenzin weer afdrogen.