Vroeger We hadden het vorige week over de samaritaan en over dementie enzo, toen ik plotseling weer aan vroeger moest denken, aan m`n opoe en opa hier in de prinsHendrikstraat. Ik herinner me m`n opoe niet anders, ik was nog te jong om te weten hoe ze was toen ze nog `normaal` was, ik hoorde er toen wel eens over, maar ik wist niet beter of ze was gewoon m`n opoe die oud was en slecht van geheugen. Ik mocht helpen met de verzorging, en omdat ze nogal eens tegen de draad in was prakten we haar medicijnen door haar eten heen, zodat ze ze toch in nam. Tussen de middag een witte en een gele, `k vergeet het nooit meer, door de gele vla heen geprakt, (toen had je alleen yogurt en gele vla in de `schappen` als je wat anders had was dat zelfgemaakt). Dus ik `voerde` opoe net zoals je een peuter te eten gaf. Ineens spuwde ze heel d`r mond leeg richting mij!!!!!! Ik was in en in verdrietig en boos, ik zat er gans onder!! Tante Kee probeerde me te sussen en uit te leggen dat opoe het zo niet meende en ziek was in haar hoofd, maar ik was daarna toch wel wat oplettender op waar die vla bleef!! Zo was het ook altijd een hele strijd om haar tanden te poetsen, omdat ze een prothese had moesten ze dus uit haar mond gehaald worden, maar zelf dacht ze volgens mij dat ze zo vast als eigen tanden zaten want ze vocht als een leeuwin om ze in te houden, ik stond er altijd als haantje de voorste bij om het hele ritueel te volgen met grote ogen, `k wilde er niks van missen schijnbaar. Haar haar kammen was ook zoiets, je moest 4 handen hebben om haar haar te kammen en op te steken, want het moest in een prachtige gedraaide knot komen te zitten, mooi met van dat spierwitte haar! Maar eer dat het zo zat!!!!!!!!!!! M`n tantes hebben altijd veel geduld gehad met haar, er woonden er toen nog 3 thuis, dus dat was nog een beetje te doen met de verzorging. Je zou er nu maar eens aan moeten gaan staan!!!! Tegenwoordig zie je zoiets niet meer, men heeft allemaal genoeg aan `z`n eigen`. We zouden het er geneens bij kunnen hebben al wilden we! En dan hadden ze ook de winkel nog aan huis! Ik weet nog dat ik een rood poezie-album had gekregen, m`n tantes mochten er wat inschrijven, dus ik hem meegenomen naar de pr.hendrik, ze hadden er allemaal een rijmpie ingeschreven en wat plaatjes erbij geplakt dus ik stik `groas`. Tót ik nog een bladzijde omsloeg en zag dat er een groot geklieder instond, allemaal krassen en een woordje, iets over wolken als ik het me herinner, want ik heb die bladzijde er zo goed en zo kwaad als het ging heel voorzichtig uit gehaald, zodat andere vriendjes en vriendinnetjes niet ontdekten dat er  gekliederd was in m`n poezie-album. Bleek dat m`n opoe er in had zitten `schrijven`, ik heb me gehuild!!! Tante weer uitgelegd dat opoe geen versje meer kon schrijven, dat ik niet boos moest zijn. Ik vind het nu nog steeds zonde dat ik die bladzijde verdonkeremaand heb. Had een mooie herinnering geweest, alleen dacht ik er toen héél anders over!! Als opoe een kind hoorde huilen begon haar kinnetje  te trillen, en ik had al snel door dat ze mee ging doen als ze gehuil hoorde, ik fopte dus wel eens eerlijk gezegd, (toen al). Maar ik kreeg ook een keer een harde loeier van haar, m`n bril zat achterste voren op m`n gezicht!!!!!! Zomaar uit het niks had ik `m te pakken, wat was ik beledigd zeg!!!!! Er moest flink op me ingepraat worden eer ik `gesussendeerd` was. Ik was een welkom windje door het huis, ik was er ook altijd te vinden, ik nam veel m`n gitaar mee en had dan echt fans, wat thuis wel ff anders was, ik kom uit een gezin met 3 oudere broers die wel wat anders te doen hadden als naar dat gejengel van hun zussie te luisteren. Dus ik speelde graag m`n reportoire voor opoe en m`n tantes!!! Opa was veel weg in die tijd, die zat overal op en in, allerlei verenigingen en scholen en kerkeraden. Ik was 12 jaar toen m`n opoe overleed, nét op het moment dat ik aan het logeren was bij m`n tante in Puttershoek, die was dat jaar ervoor nét getrouwd en alsnog uit huis gegaan als veertiger. Opa was toen ook aan het dementeren, in de beginfase, wat was hij in de war toen ze er eenmaal niet meer was, het was pas 3 maanden later toen hij zelf ook overleed. Er was in een heel korte tijd een grote leegte gevallen in huize pr.hendrik. Allebei je (groot)ouders weg, en niet te vergeten de verzorging die dat met zich mee bracht!! Er kwam een zwart gat, die ik af en toe probeerde te vullen met m`n gitaarsolo`s. Gelukkig hadden ze de winkel, zodat ze  wat afleiding hadden. Was vorige week bij tante Janna toen tante Kee er was, het ging al snel weer over vroeger, en ik hoorde dingen die ik nog nooit gehoord had. Zo zeiden ze dat m`n opa vroeger voor politie geleerd had!!!!!!!!!!!!!! Had ik nooit van gehoord, al vond ik het wel passen bij hem. Hij moest `uitgezonden` worden naar Amsterdam, maar was al helemaal ingeburgerd in de plaet..............dus hij wilde niet meer weg! Ze komen allebei uit Herkingen, en toen ze getrouwd waren zijn ze naar de Plaet gekomen, eerst was m`n opa knecht bij een boer, later is hij gaan leren voor horloge/klokkenmaker, en later is de winkel erbij gekomen. Er kwamen klanten uit plekken waar ik nog nooit van gehoord had. Opa was een goeie en spotgoedkoop, dat wisten ze schijnbaar al snel overal. Mondelinge reclame ging snel toen. Jaren en jaren later heeft tante Janna nog wel eens aan me gevraagd of ik in de winkel kwam werken, maar het trok me niet. Ik werkte met m`n beste vriendin in de koekfabriek, en dat beviel me prima, we hadden altijd de grootste lol op het werk, en geen haar op m`n hoofd die er aan dacht om in de winkel te gaan staan, nu snap ik niks van die redenering maar toen dacht ik er eenmaal zo over. Ik had wel eens een week in de winkel gestaan tijdens de ziekte van tante Janna, en ik vond het oersaai vergeleken met m`n eigen werk. `k Was dolblij dat ik de andere week weer naar m`n hobby kon!!!! Peet           Peet (en) de pin, Wat een weer, nog geen week geleden lag je `bijwijzevan` in je bíkini, en nu de winterjas weer aan. Er zijn ook voordelen aan, niet alleen omdat je eindelijk je nieuwe laarzen aan kan, maar ik heb weer es tijd/zin om wat te schrijven!  Daar was behoefte aan, er was vraag naar!!?? Zal gelijk even opbiechten dat ik dagelijks voor de computer zit, maar geen animo had om wat te schrijven. Het gaat of het gaat niet, je kan dat niet forceren hóe graag je ook wil. En `dankzij?` Simone ben ik weer met hyves begonnen, en daar gaat ook een boel vrije tijd inzitten. Ik schrijf eens wat naar die en gene, en doe er wat foto`s bij, en dan schieten de verhaaltjes erbij in. Maar hier een vers verhaal: `Zit lekker relaxed te werken achter de kassa, tot ineens de pinautomaat vastloopt, en weigert alles wat er maar mee te doen valt!!! En dat `s ochtends om half 11!!! Baas erbij geroepen, alles geprobeerd, opnieuw opstarten enz. (Het is precies hetzelfde als met een computer, leuk speelgoed, maar `t moet wel werken.) Het beroerde was dat er bij alle 3 de kassa`s storing was!!!! Dus we stonden allemaal vast, en dat zal je net zien, het was ineens stikdruk!!!! Gelukkig waren er een heleboel lieve geduldige klanten die er alle begrip voor hadden, en gelijk naar de bank toe gingen om daar geld te halen en weer terugkwamen. Maar er waren ook klanten bij die míj ervan verdachten om hun dag te verzieken met deze pinstoring!! Of dat ìk het zo prettig werken vond............ het werd een lange lange werkdag. Wat kunnen sommige mensen toch vreemd reageren op iets waar je met z`n allen niks aan kan doen. Ik heb aan  iedere klant gevraagd, vóór ze aan het uitladen waren, of het een probleem was dat er niet gepind kon worden, de meesten hadden geld bij zich, de anderen gingen ff pinnen bij de bank.  Het was al zo`n  drukke week, want de AH in oude-tonge was een paar dagen dicht na een verbouwing en in achthuizen en den bommel hebben ze ook geen supermarkt......dus het was een lekkere drukke week met heel veel `nieuwe` gezichten. Ik kreeg een heel oud vrouwtje aan de kassa, ik dacht die zal wel geen gebruik willen maken van de pin.................vergiste ik me mooi in, ze wilde heel graag pinnen, ze had geen geld bij zich én wilde zelfs éxtra geld opnemen bij ons!!! Dus ik heb daarna tegen iedere klant gezegd dat de pinautomaat het niet deed, of het nu een kind van 5 was, of een klant van tegen de 100 jaar, ik nam geen enkel risico meer die dag. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat het half 6 was en ik overgenomen werd. Ik ben met gierende schoenen naar huis toe gerend;-). Ik had er geen kracht meer voor. s`Avonds een extra grote borrel voor me ingeschonken.............................. proost!!Peet  Met vallen en opstaan....... Werd vanochtend vroeg (9u)  gebeld, ik neem op met m`n zwoele stem en zeg `Hallo`............(toch wat voorzichtig zo midden in de nacht hè.) Met een vrouw van één of ander energiebedrijf, dus ze begint haar verhaaltje..........en ze vraagt of dat ze met meneer de Ruiter spreekt!!!!! Ik zeg ja, je spreekt vást met een meneer!!!! Niet dan zegt ze........ik zeg ja vast wel......en zeg `vriendelijk` gedag voor ik de hoorn er zachtjes opgooi. (spreekwoordelijk dan, want de tijd van de hoorn er opgooien is allang voorbij). Nu moet ik zeggen dat dit niet de eerste keer is dat ik voor man aangehoord ben...............en erger nog, ook wel eens aangezien!!!!!! We gingen een paar jaar geleden naar een optreden van Frans Bauer in brabant, m`n schoonzus met een zus van haar en een vriendin........ìk zat achterin, we reden het parkeerterrein op, en een portier kwam naar ons toe, en die zei heel netjes : fijne avond dames, en ú ook meneer en keek daarbij naar mij achterin.................ik was gelijk stikbeledigd, míjn avond was al om!!! Maar toen ik die gierende meiden in de auto zag en hoorde, moest ik toch wel meelachen. Eenmaal binnen kwamen we erachter dat we steengoeie plaatsen hadden, helemaal voorin!!! Kwam goed uit, want m`n schoonzus ziet niet zoveel, ze heeft een afwijking aan haar ogen. Maar nog geen kwartier later kwamen er bussen vol met minder-valide  mensen, en die werden allemaal voor ons geplaatst!!!! Dus we werden van rij één opeens rij víer!!!!! Maar dat mocht de pret niet drukken, het werd een gezellige meezingavond. Ik ben van de week nog niet gevallen!!!! Dat moet ik eventjes uitleggen: Een paar weken geleden ben ik vreselijk uitgegleden, in bad!!! Ik wilde m`n bril pakken en gleed onderuit, met m`n heup op de rand van het bad, een gigantische blauwe plek hield ik er aan over,(er zijn foto`s van)  dat ik niks gebroken heb!!!!! 3 dagen later gleed ik van de laatste 5 treden van de trap!!!!! Gelukkig viel ik niet vóórover maar achterover, anders had ik op de plavuizen gevallen, en als je nog meer pech hebt met je hoofd op de dekenkist...........nu gleed ik achterover en heb alleen allebei m`n ellebogen verschroeid door de vloerbedekking en nóg zo`n blauwe plek op m`n bovenbeen, maar dan die andere!!! Nou Peet, word toch es tijd dat je wat voorzichtiger word nam ik me voor na al die `mazzel`. Tot ik de andere week van boven kwam, vrolijk de keuken in liep, en vergeten was dat de vloer hier en daar nog wat nat zou kunnen zijn van het dweilen..................ik maakte een sliding!!!!!!!!!!!!!!! Ik viel in de spagaat en dat met dat lenige lijf van mij. Heb alleen wat spierpijn gehad die week. Dus mag gerust zeggen dat ik van de week nog niet gevallen ben hè!!!! .(hij is nog niet om). Ik heb het boekje van Sonja Bakker weer opgezocht,(alleen kopen is niet genoeg!!!) het ligt open op de tafel.........en ik heb gelijk het dagelijkse fietsen maar weer opgepikt. Er móest wat gebeuren, anders pas ik binnenkort niet meer in het kassa-hokje!! Gisterochtend fietste ik in de polder, met een flinke vaart.....(nee,`k ben niet gevallen) betrap ik me er op dat ik mogguh zeg tegen de dieren die ik tegenkom!!!!! Ik had al mogguh geroepen aan een paar koeien,  aan een paar schapen, en toen ik een poes groette (die z`n eigen te pletter schrok van me), toen had ik het pas in de gaten!! Ik dacht nog, gelukkig dat ìk geen real-life-soap heb op tv, de mensen die dat nog niet deden zouden je voor gek verslijten:-) Er liep op een boerderij vlak voor de weel, een kudde schapen met een jack russeltje erbij(Jack Russels zijn ontzettende levendige hondjes, ze kunnen springen tot aan je kin!!!) ........ze liepen met mekaar te bokken, heb dat nog nooit gezien dat schapen spelen met een hondje, het was zo leutig om te zien, jammer dat ik geen camera bij me had! Voor de trouwe lezers: Kazan is dood! Hij was versleten vorige week en z`n tong was paars,  hij was niet vooruit te branden, normaliter is hij ontzettend druk,( afijn je hebt m`n verhaal `Hans Kazan` wel eens gelezen misschien) na een bezoek aan de dierenarts bleek z`n hart totaal verzwakt te zijn. We hebben al klaar zitten maken dat hij Hans zo miste, want het is best hard gegaan sindsdien met hem zeg. Hij is 8 jaar geworden. Peet     Natuurgeweld(ig), Ik ben helemaal niet bang uitgevallen, maar voor onweer heb ik een mega-angst.  Ik weet zelf niet waarom, want ik heb in heel m`n (bijna) 43-jarige leven nog nooit niks meegemaakt waar ik dit trauma aan over gehouden zou kunnen hebben. Maar ik zou het liefst alle rolluiken naar beneden doen en in bed gaan liggen tot het over is. Die onverwachtse klappen en die lichtflitsen erbij die doen me de stuipen op het lijf jagen. Hans heeft precies het omgekeerde, die vind het práchtig, vroeger ging hij met z`n moeder op het balkon staan om het natuurgeweld goed te kunnen zien en horen. Z`n jongste zusje heeft daar helemaal niks van meegekregen, die is net als ik als een wezel. Ik herinner me een paar jaar geleden dat we om de beurt naar mekaar aan het sms-en waren, tot het noodweer voorbij was.........om de aandacht af te leiden van onze angst. Ik lag met alle gordijnen en luiken dicht op bed!!! Vanmiddag was het snikheet, het liep op tot 30 graden hier achter.......ik hield me erg rustig en zat met een boekie buiten. Morgen geven ze wat minder hitte op, en dat komt erg goed uit, want ik ga de keuken witten. Heb net alles al afgeplakt wat niet meegewit moet worden, dus kan morgen gelijk beginnen. Vorig jaar april hebben we de bovenboel opgeknapt, nieuwe vloerbedekking en alle muren bestreken, we hebben nu nergens in huis nog behang. Hans heeft zelf een inbouwkledingkast gemaakt, helemaal top!(Corrie is niet de enige met een handige man). We hebben héél april geklu(n)st boven, en dat was de heetste maand van dat jaar!!!!! Wisten wij veel. Vandaag zijn we schrootjes (heet dat nog steeds zo?) uit wezen zoeken........ de ene keukenwand gaat in de plankies. Zijn we gelijk die lelijke krimp-scheur kwijt waar ik al jaren tegenaan kijk, én ik hoef die grote muur niet te witten;-) Af en toe een regenbuitje is niet erg, zeker niet omdat we sinds een paar maanden het tuinieren weer opgepakt hebben, sinds Hans wegens allergie al z`n duiven heeft op moeten ruimen heeft hij z`n oude hobby weer opgepakt. We hebben net verse andijvie op met nieuwe aardappeltjes, en een vers kropje sla. Dan weet je niet wat je proeft zó vers uit `t hof. Heb onverwachts een weekje vrij, de scholieren zijn klaar met hun examens en willen graag werken, vandaar dat ik van de week niet op m`n plekkie zit. Ik werd al gemist door erge jeugdige fan-klantjes:-) Hoef me in ieder geval niet te vervelen van de week!!!! Volgende week ben ik er weer or:-) Peet Peet toch! Je lijkt m'n tweelingzus wel!! Luiken dicht, niets zien en horen en wachten tot het over is, ik doe precies hetzelfde, Corrie Pinkstervakantie, Voor een heleboel mensen is 5 mei een bijzondere datum (en ik bedoel niet voor Siep omdat ze dan jarig is).  Trouwe lezers weten dat Hans al 3 maanden de hond uitlaat van pa. Zo ook vorige week maandag, `s ochtendsvroeg voor hij naar z`n werk ging nog ff de hond uitlaten..........niet wetende dat dat hun laatste rondje samen was!!! Hans kwam `s avonds om half 6 thuis om anti-slip-schoenen aan te doen, toen ma belde, ze zei pa gaat vanaf straks de hond weer zélf uitlaten, lopend valt nog niet zo mee dus dan maar een rondje met de fiets...........blablabla....... Ik hoor voor de rest al niks meer zo graag wil ik het nieuws doorgeven........had je zijn gezicht moeten zien:) Z`n handen gingen in de lucht en hij riep: Het is bevrijdingsdag!!!!!! (Heb het maar niet tegen pa en ma gezegd). Wat een weertje hebben we de afgelopen week gehad........... M`n inval-collega`s hadden schoolvakantie en wilden graag wat verdienen, m`n baas vroeg of ìk soms wat vrije dagen wilde hebben, oké, ik `offer` me wel weer op;)  Ik zie er uit of ik in Griekenland geweest ben terwijl ik amper vanachter ben geweest!!! Maar jammer genoeg ook niet veel meegemaakt en dus weinig geschreven, ik moet zeggen; m`n verhaaltjes werden al gemist!! Corrie was ook al op vakantie, dus werd er weinig (lees niks) nieuws op de site gezet. Gisteren kwam Hans z`n oudste zus naar de Plaet toe, helemaal op de fiets uit Breda.......ze ging een dagie naar Els. Ze smste me `s middags of ik een berichtje wilde doen als we op onze privé-camping waren. Toen we daar later aankwamen is ze nog bij de konijntjes wezen kijken. Ze kwam tevens met de uitnodiging of we meegingen naar Els, want daar deden ze  de bbq aan en we waren van harte welkom...... wij zaten al bijna op de fiets:) Na heerlijk en gezellig te hebben gegeten op de `woeste hoeve`ging de jeugd weer zo zoetjes aan naar huis, en wij bleven nog wat naborrelen en Hans z`n 2 oudste zussen gingen herrinneringen ophalen aan vroeger. Zo ook over hun kleine broertje: Over dat de bakkerij in de pieterbiggestraat werd hergeopend na een fikse verbouwing en zélfs de burgemeester kwam. Hans was ommenabij twee en een half jaar en die mocht volledig in een mini-bakkerij outfitje de sleutel overhandigen aan burgevader van der Harst.........mét de nu nog spraakmakende tekst: abief buggemeeser! De 2 zussen keken er nóg steeds trots bij toen ze het vertelden........en Hansie ook;-)  (ja er zijn foto`s van). En wat denk je van die keer toen Hans van een reiziger een zoute drop kreeg zei Bets................ ze zei......zo Hansie, je hebt die menheer toch wel bedankt................Hans legde subiet de drop neer en ging met z`n handjessamen danken, hij was een andere Heer gewend te danken en dacht dat ze dat bedoelde:) Heb er vandaag nog verschillende keren om moeten lachen tussen de bedrijven door. Peet      Oranje Boven Morgen koninginnedag. Ze geven niet echt bijzonder mooi weer op, dus ik denk dat ik morgenochtend het Wilmhelmus een keertje oversla. Vroeger als kind gaf ik al niks om die feestelijke dag en dat is niet veranderd in de loop der jaren. Gelukkig heeft Hans er ook niks mee, anders kan je alsnog met je oranje tuigie naar `t durp toe. Heb nu wel een weekie vrij, de school-golffers hebben vakantie en die wilden graag werken, ik heb me dus maar `opgeofferd`  en een paar vrije dagen opgenomen. Ben de rotste niet;) Het enigste nadeel is dus geen kassa-verhaal van de week. Afgelopen zondag zijn we in Breda geweest, bij Hans z`n oudste zus. We zijn een eind wezen fietsen, m`n schoonzus vroeg op een gegeven moment of we onze identiteitsbewijzen bij ons hadden, wánt we fietsten ineens in België!!!!!!!!!!!!! Peet zó ver van huis!!!!! Kom normaal gesproken amper het eiland af!!!!!!!!!!!!!! Ik dacht al wat gaan m`n billen tegenstribbelen, maar dat verklaarde veel. Het tempo was wél mijn gangetje....... als ik met Hans samen een rondje ga fietsen zit ik er bij het eerste weggetje al doorheen, maar dat was nu heel goed te doen. We hebben bij de `paters` een donkerbruine pint gedronken, die tikte behoorlijk aan, het fietste gelijk wat lichter terug. Terug in Breda kwam het uit: we hadden er 25 kilometer opzitten!!!! Was erg gezellig, en het was schitterend weer. Heb nog een boel mooie foto`s geschoten! Sta er zelf zoals gewoonlijk niet op, maar dat went. Oei, word behoorlijk donker buiten, en er vallen al wat `gwote wegendwuppels`!!! Hoop voor koninginnedag wel op mooi weer, ten eerste vind ik het altijd zo zielig voor de kindertjes, en ten tweede dan hebben wij het ook:) In ieder geval, Oranje Boven!!!! Peet  Hans Kazan 2 (of lekker in de zon)  Zat net lekker in de zon met een mijn geheimpie, maar toen hij ff achter de wolken verdween was het gelijk guur. Het is ook nog maar april natuurlijk, maar vorig jaar was het om deze tijd bloed en bloedheet. Ik herrinner me dat nog als de dag van gisteren, want we waren de bovenverdieping aan het (ver)renoveren. We zijn er precies heel april mee bezig geweest. Hoe krijg je het uitgezocht om met zo`n hitte boven bezig te zijn. De rest van de zomer was  niet om over naar huis te schrijven, maar wisten wij veel toen we begonnen. Hoop dat het zonnetje weer terugkomt, want ik heb onverwachts een weekie vrij gekregen. Het is pinkstervakantie voor de schoolgangers, en dan willen ze wat bijverdienen, zodoende kon ik best wat vrije dagen opnemen als ik dat wilde, en dat wilde ik wel, ik ben de rotste niet, ik `offer` me wel weer op ;-) Pa heeft de hond nog niet uitgelaten, hij kreeg alleen maar meer spierpijn vorige week, en z`n enkel werd ook erg dik. Rustig aan nog maar even. Vrijdag moet hij voor de eerste keer op controle. Zondag  waren we op de koffie bij pa en ma, we konden al buiten zitten! Hans ging op een gegeven moment de hond uitlaten, en ik ging alvast naar huis toe. Ik gelijk naar boven om m`n `poldertuigie`aan te doen, want we zouden samen ons `vee` gaan voeren, doen we altijd samen in het weekend.  Kom ik na een tijdje beneden, stapt Hans nét binnen, en z`n haar zat zo verwilderd dat ik dacht `die heeft weer een avontuurlijk rondje hond meegemaakt`..................maar nee, ik had de poort op slot gedraaid, en toen hij was omgelopen door de stoofstraat om de andere poort te nemen was die óók op slot!!!!Toen heeft hij ff rondgekeken en is hij over de poort heen geklommen. Ik twijfelde, ik zeg ik houd de poort toch altijd open voor je.....ga maar voelen zei Hans............en yep, allebei op slot:( Gelukkig is hij leniger als ik, ik had er met een ladder nog niet overheen gekunnen. Aankomend weekend komt Simone kijken bij de konijntjes, met Cas en d`r neefjes............ Ik houd m`n fototoestel in de aanval:) Word vervolgd. Peet Hans Kazan Ging woensdagmiddag een bakkie doen bij pa......... hij zat buiten in de zon. Ik zag al wat aan z`n gezicht, hij zat een beetje te smilen. Ik hoefde ook niet lang te wachten of hij vertelde het me: Hij was vandaag voor het eerst wezen fietsen!!!!!!!!!!! En natuurlijk in de polder wezen kijken waar hij z`n hof  heeft! We hebben de koffie gelijk maar overgeslagen, en er eentje op genomen (ma was toch nog niet thuis). Pa had ook al gebeld dat ze z`n zorg-bed konden komen halen, want hij was al rustig aan de trap op gelopen, met ene kruk, en dat ging ook best goed. Dan word je wereldje ineens wat groter als je weer een rondje kan gaan fietsen hè, was weliswaar op een damesfiets, maar so what!!! Hij werd gelijk wat overmoedig, en zei ` denk dat ik volgende week zélf Kazan weer uit kan gaan laten`. Dat had Hans immers al die weken op zich genomen. Hans heeft heel wat goeie eigenschappen, en één daarvan is dat hij net als pa nooit ergens tegenop ziet, hij vind `t doodnormaal om in te vallen, en er was ook niemand die het wilde of kón doen.  Die hond is namelijk tussen ons gezegd geen lieverdje, die kan je niet met iedereen meegeven. Hans had de `mazzel` dat Kazan helemaal weg is van hem......dus zodoende was hij van de uitlaatservice. Het gaat goed als je maar niet teveel mensen tegenkomt mét een hond, dan is het een hele kluif om hem te houden. Als je Hans zag lopen met Kazan leek het soms ook net alsof de hond Hans uitliet, inplaats van andersom:) Pasgeleden kwam Hans op z`n avondrondje twee vrouwen tegen, met twee gigántische honden, die waren zó groot dat de bazinnetjes hun éigen honden met geen mogelijkheid konden houden, dus......... lieten ze ze maar los!!!!! En die kwamen linearecta op Hansie af gestormd!!!!!!!!!!!!!!! Zie je het voor je!!!! Hans had alles al nodig om z`n eigen schatje vast te houden, stond hij ineens tussen dríe van die leeuwen!!!! Hij had één tel om na te denken en liet snel Kazan los. Het was net een gevecht tussen een paar leeuwen, ook qua geluiden erbij enzo. Toen iedereen wat uitgevochten was kregen de baasjes de kans om snel de riem te pakken en allemaal zo snel mogelijk een andere kant op te gaan. Er was geen schade aangericht, medische zorg was bij niemand nodig. Wél allemaal geschrokken! Hans z`n haar zat nóg verwarder als anders! Heb voor de rest geen hondenverhalen meer gehoord van Hans, wél zag ik een keer dat z`n jas en broek verdacht veel onder de modder zaten  en weer dat verwilderde  haar, aan z`n gezicht te zien kon ik beter nergens naar vragen, en heb dat wijselijk ook maar niet gedaan;) Dus volgens pa gaat hij volgende week zelf weer op pad met Kazan..................ben benieuwd........ Word (zonodig) vervolgd. (Voor de trouwe lezers: Hans heeft z`n sleutel terug!!!!!!! Hij lag op de `wurft` bij Doeland, daar heeft Renaatje van Kameraadje hem gevonden en binnen gelegd voor als de eigenaar erom kwam!!!!) Peet   Revalidatie 1 Pa heeft vandaag zélf het ziekenhuis maar eens gebeld, 6 weken is bij pa 6 weken, en het waren nog lánge ook. Het is al weer 7 weken geweest van het ongeluk,  dus eerst maar eens bellen, want in het ziekenhuis kijken ze misschien niet op een week,   m`n pa wél. Hij kan volgende week woensdag komen om die schroef eruit te halen!!!  Dan is het inmiddels al 8 weken geweest!!!! Daarna mag  hij  er pas op gaan lopen, we zijn allemaal erg benieuwd natuurlijk, en pa het meest. Volgens hem komt hij ook volgende week gelijk al naar de `polder`toe, we hopen het allemaal van harte. Het zal niet aan zijn motivatie liggen! Hij is vandaag in de rolstoel naar buiten gegaan en in de zon gaan zitten, hij was al verkleurd, pa ziet altijd zo bruin. Morgen is het dan zo ver........de schroef gaat bij pa uit z`n been......EINDELIJK!!! Het is vandaag al weer 8 weken geleden dat hij van z`n fiets af is gereden door een automobiliste die hem over het hoofd had gezien, (zo`n klein mannetje is het toch niet). Pa heeft trouw alles gedaan wat hij mocht van de chirurg, en dat was rusten, rusten en nog es rusten. Gelukkig was blijven liggen geen probleem voor pa, het was toch al een van z`n hobby`s, maar er zijn grenzen in hoelang. Pa heeft weinig gehinkeld met z`n loopkrukken, hij had geen zin om in die paar weken rust z`n goeie been/knie/heup te verzieken door te gaan hinkelen, dus pa is vooral blijven liggen om alles te ontzien, voor een voorspoedig herstel. M`n ma  was plotsklaps aangenomen in de verpleging, zónder te solliciteren!!!!!!!!! Ze heeft het met liefde gedaan hoor, maar is toch best zwaar op die leeftijd (laat ze het maar niet horen dat ik het over haar leeftijd heb, leeftijd én gewicht zijn verboden onderwerpen). Ze is de hele dag in de weer voor pa, ze doet zélfs z`n sokken aan, ik heb het zelf gezien! Ze is haar roeping mis gelopen!!! En uitslapen is er voor haar niet bij.....nee ze moet op tijd uit bed, want ze moet nu niet alleen d`r eigen kuisen, maar er ligt nog een grote vent beneden die ook aan alle kanten gepoetst moet worden!!! Pa deed ook veel rondom huis wat nu voor ma d`r rekening valt. Bijvoorbeeld  een kooi met parkieten achter, die nu nét in hun kweekperiode zitten, het worden er alleen maar meer iedere week!!! Pa baalt ervan dat hij daar nu niks van meemaakt. Is toch de leukste tijd van het parkieten houden hè, als er jonkies komen. Ma voedert ze iedere dag, en om de zoveel dagen mest ze de ren uit, en dat allemaal nog es bovenop haar huishoudelijke taken, en die nam ze altijd al zo nauw. Pa jaste ook de piepers, en nog duizend en een dingen die hij deed waar ma nu pas achter kwam nu hij ze niet meer kon doen! Ik zei pas nog, pa kan nu toch ook nog gewoon de peertjes schellen en de aardappels enzo, maar nee dat hoeft niet!!!!????!!!!! We lopen ook al 2 maanden ons wekelijkse shop-uitje mis, je kan pa toch moeilijk heel de vrijdag aan z`n lot overlaten, niet dat hij daarom geeft hoor, zet maar een natje en een droogje voor hem gereed en je hoort hem niet meer, maar dat vinden we zelf niks. Trouwens.............. ik zit zo te denken :   We houden geld over!!!! Maar nog ff over morgen.............. Ik vroeg aan pa zou dat lang duren zo`n operatie........en volgens hem kunnen we er op wachten, ik zeg ja joh gaat dat zo snel, maar er kwam al snel achteraan dat we dan wel tot een uur of 4 zouden moeten wachten:) Hoe bedoel je klaar terwijl je wacht!!! Ja als je de rest van de dag niks te doen hebt!!!! Maar in ieder geval mag hij na de operatie pas gaan revalideren. Best spannend, nu gaan we erachter komen of het allemaal goed geheeld is. Word vervolgd. Peet     Revalidatie 2 EINDELIJK was het zover, eergisteren is de schroef eruit gehaald bij pa. Dat had ook nog heel wat voeten in de aarde. Half 11 moesten we in het ziekenhuis zijn, we waren er al vroeg genoeg, en melden ons bij de receptie. Ga maar ff zitten zei de baliejuf, je word zo opgehaald om in te checken voor je dagopname. Dat ging allemaal vrij vlot, we werden al snel opgehaald, diezelfde mevrouw die pa inschreef bracht ons ook hoogstpersoonlijk naar `onze kamer toe` op de eerste verdieping. Daar moesten we wachten tot we aan de beurt waren, (pa dan hè). De zuster die pa z`n bloeddruk en suikergehalte op kwam meten zei tegen pa, doe rond een uur of kwart voor 12  je kleren maar uit en doe die operatiejurk maar aan. Dus zogezegd zo gedaan.............. Pa, ma en ik zaten trouw te wachten, we hadden alle bladen die daar lagen al uit, en nog niemand die pa kwam halen. Wat hebben wij om de beurt een partij zitten geeuwen zeg, wachten duurt altijd lang, maar dit duurde wel erg lang. Nu was pa wel wat gewend al die weken, maar nu was hij het goed zat. Hij moest nuchter komen die dag, dus hij kreeg  al ergens trek in, hij begon al over braadworsten enzo, hij was behoorlijk flauw aan het worden (en wij ook). Het was inmiddels kwart over één !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ma zat in de rolstoel van pa, ik zeg we gaan een rondje rijden misschien komen we wel een zuster tegen op de hal. Gelijktijdig kwam die zuster voorbij, ze zag ma in die rolstoel zitten en keek wat vreemd, dus ik verontschuldigde ons snel dat we ons zo stierlijk verveelden en van mallorigheid niet meer wisten wat we moesten gaan doen................ze zei zijn jullie nu nóg hier....het is een dagopname hoor, niemand die bij de patient blijft zitten!!!!!! Om 3 uur mag je bellen hoe het gegaan is!!!! Wij snel gedag gezegd tegen pa en naar M`harnis gegaan, we hadden een honger!!!! We hebben eerst een bakkie en een broodje verorberd, en toen zijn we een rondje dijk wezen doen. 3 uur precies heb ik het ziekenhuis gebeld, en toen was pa nét terug, alles was goed verlopen, maar half 6 mochten we pas komen in verband met de uitwerking van de ruggeprik, daar staan ongeveer 3 uren voor eer dat uitgewerkt is, half 6 zouden ze bekijken of hij eventueel naar huis toe mocht!!!!! Dat duurt telang om in M`harnis te vertoeven, we hadden het nu al wel weer gezien, wij zijn R`dam gewend, daar hou je het wat langer vol........we zijn maar naar huis gegaan. Half 6 waren we weer in Dirksland...................pa lag al te wachten, maar eer hij naar huis toe mocht was het al half 7 geweest!!!! Alles moet eerst weer opgang komen, ze laten je niet thuis tobben. Pa vroeg aan de zuster wat hij nu wel en niet mocht, of er nog wat instructies waren, en die zei je mag alles doen, maar je moet zelf aanvoelen of het gaat............dus pa pakt z`n krukken en liep gelijk op allebei z`n benen naar de rolstoel toe, het ging best aardig voor een eerste keer, we stonden ervan te kijken. Hij kreeg de schroef mee, in een potje als souvenier:) Iets over 7uur waren we weer thuis, hij begon gelijk over een braadworst, maar dat werd een  broodje droge worst(die worst had tante Jannie `s middags al gebracht, ze dacht dat pa al thuis zou zijn). Al met al een lange dag dus. Het is lekker weer buiten, dus pa loopt veel te oefenen met z`n krukken, het gaat elke dag wat beter, is allemaal nog wel wat stram enzo, maar gaat best goed komen(hopen we). Word vervolgd. Peet    Logeren, 2 We waren een paar jaar getrouwd toen de eerste logé zich aandiende. M`n bommels nichtje, ze zag eruit als een moderne Shirley Temple met haar pijpekrulletjes. Oh wat een poppetje om te zien.(nóg hoor) Tótdat het bed-tijd was bij ome Hans en tante Peet. Toen verandere dat engeltje in een soort van feeks!!!!! Ze bleef maar roepen en trappen tegen de deur, gillen en schreeuwen net zolang tot ik maar weer es naar boven ging. Zo ging dat een hele tijd achter mekaar. Crazy werd ik ervan. Ik zeg op een gegeven moment tegen Hans ga jij maar es kijken bij haar want ìk sta niet meer voor mezelf in. Ze was gelijk zo mak als een lammetje.  Ze werd  mega-vroeg wakker, en wilde eigenlijk liever gelijk naar huis toe. Haar pa en ma waren de avond ervoor naar een bruiloft geweest, dus ik denk niet dat die de andere ochtend al om 7u weer beneden waren. Hoe moest ik het uitzingen om haar op een beetje normale tijd  weer thuis af te leveren? In huis was ze niet te houden, dus ik met haar naar buiten, rondje rijden met de auto, vond ze wel leuk, maar ze had al snel door dat we de langeweg  richting bommel niet inreden, ik zeg we gaan door de polders naar den bommel, zo klein als ze  was had ze toch wel door dat de pad niet bekend voorkwam, je kon haar (toen al) niks wijsmaken. Wij naar de dorpsweg, daar had Huub een soort van kinderboerderij, daar liepen wat lammetjes en geitjes enz.... Dat vind ze best wel leuk, ze heeft het er zéker 10 minuten naar haar zin gehad. Kwam ook wel door die geit die met een rotgang op haar afkwam en  haar afschoot!!! Ze vloog een meter door de lucht en kwam in een baal stro terecht(je kan rotter terecht komen), ik dacht nu zal ze het wel op een gillen zetten, maar nee ze wilde gewoon dolgraag naar huis, en nu met spoed een beetje. Zélf was ik het nu ook een beetje érg zat, had een kort nachtje achter de rug, en dacht ` ik rijd nu linearecta naar den bommel, en dan kijken we wel.` De gordijnen waren nog potdicht, en het zag er naar uit dat ze nog lekker op bed lagen, zij wél!!! Ik bellen aan hun deur, en roepen door de brievenbus.....................éindelijk kwam m`n broer naar beneden met z`n haar in de lucht, hij zei wat is er aan de hand, ben je niet wat vroeg............ Ik zeg we hebben het nog uren uitgesteld, maar moppie hier wilde nog maar één ding en dat was naar huis. Ze ging verschrikkelijk lief zitten spelen met haar spulletjes,  en keek heel onschuldig naar me. Heb haar een knuffel gegeven en ben richting Plaet gegaan. Versleten ofdat ik de omloop had uitgelopen ben ik terug naar bed gegaan. Dat was de eerste logeerpartij, en  zeker de laatste niet.......... Word vervolgd. Peet    Rooie kool Was vanmiddag bij tante Janna, met m`n `nieuwste belevenissen`, ze wil ze graag lezen, dus print ik ze elke keer trouw uit. Ze verbeterde me wél met m`n `schrijffouten`, zoals ik veel `or` gebruik inplaats van `hoor`, maar heb haar duidelijk gemaakt dat dat mijn type schrijven is, en niet uit dommigheid, toen vond ze het best:) Tante Janna had vroeger een juwelierszaak, volgens mij heette het toen in die tijd nog  `bij de horlogemaker`,  en er waren bepaalde mensen die hadden  een nóg iets andere naam ervoor ;) De winkel was gevestigd in het huis waar ik momenteel zélf woon, m`n ma is hier geboren. Tante Janna was vanwege de winkel dus altijd thuis, en dát wisten de buurtkindertjes natuurlijk.  Die kwamen veelvuldig om een snoepie. En dan gebeurde het  wel eens dat meutje geen zin had om overeind te komen, en liet ze roepen tot ze een ons wogen, even kijken hoelang ze het volhouden;)  1   2   3   4    kómt er nog wat van!!!! 5   6   7   we wáchten al zo lang!!!!!! Zongen ze in koor. Tante Janna in een deuk  natuurlijk. Ja dan ga je snel als `beloning` een snoepie geven hè. Vroeger was er  geen winkelbel, men riep bij binnenkomst gewoon `Volluk`. Er stond geen tv of radio keihard aan  (die hadden ze geneens in huis) dus  werd je al snel op je wenken bediend. Alleen dinsdagsmiddags was de tent dicht. Tante Janna ging dan ook echt de deur uit. Altijd richting Rotterdam-zuidplein. Lekker winkelen, en om de zoveel tijd naar de binnenstad, naar het groothandelsgebouw zoals dat toen heette. Daar bracht ze de reparaties als ze  die thuis niet konden repareren, én je kon daar nieuwe dingen kopen voor in je zaak. Ik kan de keren dat ik mee mocht niet meer tellen, alle vakanties  of zo gauw ik vrij was ging ik mee, we zaten dan voorin de bus. We hadden bij ons thuis een auto, dus met de bus mee was voor mij alleen al een uitje!!! We gingen dan steevast bij de hema wat eten, ik nam altijd patat met 2 kroketten. Tante Janna nam altijd een prakkie, toen in die tijd kon je nog  gewoon  warm eten bij de hema. Was altijd gezellig. Moet nu ik dit op zit te schrijven ineens aan een andere tante denken. Aan tante Jannie, de zus van m`n vader. Ze wonen al 44 jaar naast mekaar in de kastanjestraat(waar ìk ben geboren). Mijn ma en d`r schoonzus/buurvrouw gingen zowat iedere dag bij mekaar op de koffie, ze tikten dan met het theelepeltje op de keukenwand, teken dat het koffietijd was. De wandjes waren flinterdun in de toenmalige `nieuwbouw`. M`n nicht/buurmeisje  Krijnie en ik zaten dan ook meer als één keer met onze ruggen tegen mekaar (bij wijze van spreken) op de wc te zingen:) In de loop der jaren is het wandje wat dikker geworden, maar alleen maar door alle tegeltjes die over mekaar heen `gezet` werden. Ze zullen dan ook best meegenoten hebben van mijn zangcarriere:) Tante Jannie riep alleen of het wat zachter kon als ome Jaap in de nacht had gezeten, die probeerde dan overdag wat uurtjes te slapen. Ik laste dan gelijk een pauze in. Nu ik er aan terugdenk zat ome Jaap wel érg veel in de nacht!!!! Ze zal me toch niet gefopt hebben!! Mijn ma en tante Jannie gingen ook eens een dagie naar R`dam........... `s Middags bij de hema een hapje eten, ma zei oh lekker, ik neem rooie kool met een gehaktbal dat eet ik thuis nooit want daar houden ze  niet van, en wat neem jij.............oh hetzelfde zei tante Jannie en ze gingen aan een tafeltje zitten. Ma zat te genieten van d`r prakkie en wilde net vragen aan tante Jannie of het smaakte, die zat met d`r eten heen en weer te spelen op haar bord...............wat doe je vroeg ma, ik lust helemaal geen rooie kool kreeg ze als antwoord!! Ma zei waarom heb je dat dan genomen, maar daar kon ze geen antwoord op geven, ze wist het zelf niet!!!! Als ze het nu nog wel eens ophalen blijven ze wéér dubbel:) Daar zijn trouwens nog meer verhalen van.............. Word vervolgd. Peet  De jeugd van tegenwoordig, Vanochtend ging ik naar de supermarkt om een paar boodschappies.( ja zélfs ík moet daar gewoon om:)) Dat schrijf ik nu zo, maar er zijn een boel mensen die vinden het gek dat ik daar rondloop om boodschappen te doen. Vraag me niet waarom, ik moet toch ook gewoon eten, ik voel me dan ook altijd nét een BN-er;) Je moet niet denken dat het kinders zijn die raar opkijken dat ik `los` loop or!!!!!! Nee, `gewone` volwassen mensen. Ik loop langs de broodafdeling en m`n collega wenkt me, ze zei ` Peet, je moet eens een paar weken op de vleeswarenafdeling komen staan, voor je columns!!!!! (ze is namelijk een trouwe lezeres). Je maakt hier iedere dag wel wat bijzonders mee.` Ik al lachen bij voorbaat, want ze wilde wat gaan vertellen natuurlijk, dat was duidelijk al was ik nog niet zo lang uit bed. `Er staat daar een eindje verderop een klein knulletje al 10 minuten te roepen dat hij worst wil! En ja nu hoorde ik het ook, `wórst, ìk wìl wóhórst!!!!!! De moeder stond er een beetje wezenloos bij, en vond het maar vreemd dat hij geen worstje kreeg. Het kwam absoluut niet in haar op om haar knulletje te corrigeren dat je nergens om mag vràgen omdat je dan overgeslagen werd. Dus wij als personeel willen dan wel eens die opvoed-taak op ons nemen, in de hoop dat die moeder óf het kind het oppikt, maar in dit geval viel dat kwartje niet bij de moeder, en zeker niet bij het knulletje. En zodoende hoorde je door heel de winkel `wórst, ìk wìl wórst. Ik moest er wel om lachen, ik had een vrije dag;) Nu moet ik je  met plaatsvervangende schaamte vertellen, dat ik zélf met m`n eigen ogen een paar keer heb gezien dat sommige moeders zélf zo`n pakkie boterhamworst openmaakte om er een plakkie uit te halen voor hun kroost, écht waar!!!!! Er werd op een normale manier wat van gezegd natuurlijk, maar dat was gelijk tegen het zere been. Omdat wij als personeel er zélf mee begonnen waren om wat te geven, was het ónze schuld dat de kids er om vroegen, dan hadden we daar maar nooit mee moeten beginnen!!!!! En dat je zo`n kind niet wijs kon maken dat hij ook wel eens níet wat kreeg.(waarom in vredesnaam niet) Ze snappen zelf niet dat ze er vervelende dreinerige kinders van maken. Dus weer zo`n moment van tel maar tot 10, of nog verder:) De jeugd van nu word opgevoed met het idee van alles mag en alles kan. Ze hoeven tegenwoordig niet meer persé jarig te zijn om grote dure dingen te krijgen. Gewoon op een willekeurige doordeweekse zaterdag krijgen ze alles wat hun hartje maar begeerd. Sparen ergens voor??? Dat weten ze niet wat dat is. Pas geleden nog, een meisje van 15, die had gesolliciteerd bij ons, moest van haar ma, zélf had ze er niks mee op. Maar oké, toch met lood in haar schoenen gesolliciteerd. M`n baas had haar op de wachtlijst gezet, kon wel ff gaan duren, hij had mensen zat. Dat vond ze eigenlijk wel best zo, het was bij haar helemaal de bedoeling niet dat ze daadwerkelijk zou gaan vullen!!! Maar toen kreeg ze te horen dat ze kon beginnen!!!!! Ze kreeg een blouse en giletje, dat vond ze al een achterlijk túúgie......en toen ze thuiskwam van het vullen, baalde ze dat ze 2 nagels had gebroken én..... dat ze nooit meer ging. Haar ma zei nog vind je het niet fijn dan om zelf wat te gaan verdienen, nee zei ze ik heb geld zát!!!!!!!!!!!!!!!!!! En dat was al het einde van haar golff-carriere. Hopelijk vond ze het niet vreemd dat ze geen kerstpakket kreeg:) Je weet maar nooit met de jeugd van tegenwoordig. En het begint allemaal bij dat plakkie wóhórst! Peet   Zoekt ..... Iedereen die wel eens wat kwijt is geraakt weet hoe frustrerend dat is. Je blíjft zoeken, ook al heb je de moed allang opgegeven. Compleet crazy word je ervan. Ik heb ook liever niet dat iemand míj betrekt bij iets dat híj verloren is. Dan is het ommers ineens ook mijn probleem:( Zo word ik dinsdagochtend  al heel vroeg op m`n mobiel gebeld.......Hans........of ík z'n sleutel weet te liggen, hij heeft nu alleen z`n reserve-sleutel...........ik nog half in slaap mopper dat ik dat niet weet. Ik moet over een uur gaan `golffen`, maar ben nu wel klaarwakker..........en gelijk zoeken natuurlijk. Overal plat op het pokie gelegen, in de schuur en al!!! De wasmand leeggetrokken, (er zat gelukkig niet veel in). Op de gekste plekken heb ik gekeken. Zélfs het filter van de wasmachine heb ik gecheckt. Niks geen sleutel, en ik moest nog gaan werken, had er al niks meer mee op natuurlijk, ik zat met die sleutel in m`n hoofd!!!!! Als ik buiten loop of fiets, zie ik niks of niemand, ik blijf naar de vloer kijken, al dágen ga  ik zo over de wereld. Beetje wezenloos dus. En nog steeds geen sleutel, er is er inmiddels al eentje bijbesteld, want als er nu iets opdoet ben je echt onthand. Maar toch blijven zoeken............ Ik heb wel eens meegemaakt dat we op het punt stonden om uit te gaan.......ik zag een vlekje op m`n trui, ik zeg ik ga snel ff wat anders aandoen  en vlieg inmiddels naar boven.......Hans staat geduldig te wachten........ik spurt weer naar beneden en we gaan naar buiten, ik wil de deur afsluiten, en je raad het al.............geen sleutels!!!!!! Ik overal zoeken, en nergens die k@#% sleutelbos!!!! Hans, inmiddels wat minder geduldig  ijsbeert wat rond, ik zeg zal je niet eens meezoeken, ik zou niet weten waar zei hij, nét had je ze nog, voor je zonodig wat anders aan moest doen. Ik na lang zoeken stampend  naar boven, had allang geen zin meer om uit te gaan mét of zonder sleutels, wat denk je......... liggen ze in de kledingkast, op een boord, daar had ik ze dus neergelegd toen ik `ff` wat anders aan ging doen!!!!!!!!!!!!!!!!! We zijn toen niet meer uitgegaan, de gezelligheid was  vér te zoeken, bij allebei :( M`n broer DC heeft er ook een handje van.............die `verstopt` z`n pinpasje zo goed, dat niemand het nog kan vinden!!! En niet ene keer, nee menige keer dat hij dat pasje heeft geblokkeerd, om hem na een paar dagen weer te anti-blokkeren!!! Crazy word het gezin van hem en z`n fratsen. M`n ma heeft het ook wel eens meegemaakt, die was haar portemonnee zoek..................nergens kon ze hem vinden, wat een geouwehoer was dat in huize O. Later die dag lagen er allemaal lekker ruikende bankbiljetten boven de centrale verwarming, toen wisten we allemaal waar die portemonnee gelegen had:) De sleutel hebben we trouwens nog niet gevonden, zoek je ff mee??? Peet Computerdrempel. Het is 2002, ik ben over de drempel heengestapt en een computer aangeschaft. Bezit is het einde van het genot!!!! Ik  heb  wat meer zorgen in huis gehaald. Ik  kan er eigenlijk niks mee, ik moet helemaal begeleid worden, de verkoper heeft wel de pc en de all-in-one-kopieermachine voor me aangesloten, maar voor de rest moet ik er toch echt helemaal zelf uitkomen!!!!!!!!! Daar zit je dan met je nieuwe spulletjes!!! Waar moet ik beginnen, ik had wel eens gehoord dat je op start moest klikken om te stoppen, vond dat altijd al een beetje vreemd verhaal, maar nu stond ik er helemaal alleen voor. Wist geneens wat te doen!!! Ja een potje patience had ik snel ontdekt, en een beetje flipperen, maar wat het voor de rest allemaal inhield???? Neef Johan is m`n pc online-klaar wezen maken, want patience was ik al snel zat, daar had ik deze aanschaf niet voor gedaan. Er ligt al 20 jaar een stok kaarten in de keukenla en daar heb ik ook nog nooit me ge-patienced, dus. En  toen kreeg ik een mailtje.......m`n éérste mailtje...... van m`n vriendin!( ja die van dat zang-duo:)) Daar kon ik ook gelijk terecht met al m`n computervragen, als ik iets niet wist of er niet uitkwam, mailden we over en weer met mekaar. Zij had al járen een computer namelijk! Ze stuurde een mail naar me met een foto waar we allebei opstonden toen we 18 /19 jaar waren!!!! Dat was leuk!!!  En dan m`n eerste filmpje, het is een `grapje` van een collega,  ik `open` het........en m`n pc loopt vast, ik krijg hem met geen mogelijkheid meer op een normaal beeld!!!! Ik voel al snel zweetdruppels langs m`n rug lopen, en het is februari!!!!! Komt dat nu door dat `grapje` ???!!!! Ik kreeg `m alleen maar uit met de reset-knop!!! Je slaapt er rot door, en `s ochtends gelijk checken of de pc het weer doet, maar nee, nog steeds met fratsen. Bij m`n man hoef ik niet aan te komen met pc-verhalen, die heeft er niks mee en wil dat graag zo houden. Ja of ik moet eens wat opzoeken voor hem, dan zit hij naast me;) Gelukkig heb ik iemand uit zijn naaste familie die met computers is opgegroeid, én wel ff langs wil komen!!!!  Neef Johan dus weer:) Kleinigheidje, was zo voor mekaar. Wat hij nu eigenlijk gedaan heeft......geen idee. Ik ga weer vrolijk verder met waar ik mee bezig was...... Ik kocht een digitaal fototoestel, was best duur, ze waren er ook nog niet zolang. De memorystick was toen al duurder als menige digi tegenwoordig!!!!!!!! Ik maakte altijd al veel foto`s, maar toen ging ik helemáál los!!!! Ik stuurde ze altijd gelijk op via internet, en kon ze dan 2 dagen later bij de supermarkt ophalen, zo doe ik dat  nog steeds. Ik moet gewoon ouderwetse foto-albums hebben, niet alleen voor op de pc. Ik heb 4 jaar ge-internet via telefoontikken, iedereen wees naar z`n hoofd: heb je nu nóg geen abbo`tje!!!! `Nu maak je het zo duur, en het kan zo goedkoop`. Dus ik een abbonement afgesloten, gewoon bij dat bedrijf  van die telefoontikken. Kreeg een grote doos thuisgestuurd, met een modem enzo erin, met allerlei wachtwoorden en instellingen waar ik natuurlijk zélf nooit uit zou komen, al stond erbij dat een kind de was kon doen. Ik ben er ook maar geneens zelf aan begonnen, want dan weet ik het wel weer: natte rug!! Wéér maar aan  neef gevraagd of hij tijd/zin had om dat `ffies` bij me te komen installeren, en ja hoor, dat wilde hij wel. Zo gezegd zo gedaan, letterlijk en figuurlijk:) Dus ik nog meer internetten, en niet meer persé op de klok kijken of het al wat in een goedkoper tarief overging, niet dat ik daar veel op lette, maar het scheelde wel erg veel, dat ik dat niet eerder gedaan had!!!!!!!!!!!! Weet je wat nog leuker is, zo`n handig laptoppie, zomaar voor de `heb`. Makkelijk gekocht, en handig te installeren, zomaar aan tafel...... Er zat (toen in die tijd) geen internet op!!!!!!!!!!!!!!! Wat moet ik er eigenlijk mee, de tijd van patience heb ik al lang achter me gelaten. Joh, zei iemand,  dan moet je er zo`n  kastje bijkopen, die sluit je op je modem aan en je kan zó draadloos internetten!!!!!!!!!!!!!!!!!! Het klonk toch weer zo simpel........en toch kwam ik er zelf weer niet uit.  Lag het nu aan mij, was het dan allemaal zó moeilijk?? Neef weer langsgekomen, en het was weer een fluitje van een cent. Kastje bij m`n modem, en een kaart voor in de laptop, wifi bestond toen nog niet. Heb pasgeleden  een nieuwe digitale fototoestel gekocht, die `ouwe` was me toch traag geworden, leek wel een ouwe diesel die opgang moest komen, eer ik een foto genomen had was het moment al over. Deze nieuwe digi is écht goedkoper als m`n toen bijgekochte memorystick!!!! Moest er nu wel weer ff een nieuwe stick bij kopen, want die ouwe paste niet in dit toestel, ja ze weten het tegenwoordig wel or. Niks past er, zélfs het tassie is niet meer passend!!! Wel slim van de fabrikanten! Heb zin in een nieuwe pc, maar de drempel is weer een ietsie te hoog. Eerst eens even vragen of neef tijd/zin heeft! Zélf snap ik er nog steeds niks van. Het is allemaal hartstikke leutig, maar er moet niks opdoen, want dan zit ik  helemaal vast. Niet iedereen heeft een handy-pc-man in huis hoor Bep;) Peet Logeren Ik heb vroeger wat af gelogeerd. Vroeger 2 straatjes verder, bij opa en opoe en de tantes. Alle vakanties die er maar waren logeerde ik in de PrinsHendrikstraat. Later toen er tóch nog 2 van die vrijgezelle tantes trouwden, (ná hun 40ste, net als het liedje)  ging ik daar logeren. M`n tante Kee woonde in Oude-Tonge,(nog trouwens)  en m`n tante Wil, die we altijd Imi noemden omdat Koos van ons geen Willie kon zeggen,  woonde toen in Puttershoek. Ik reed zélf al auto toen ik in Oude-tonge  ging logeren!!! Ik deed m`n vrienden in de Plaet een vakantie-kaart met daarop vermeld dat ik prachtig weer had, ze dachten dat ik in Spanje zat!!!! Nee or zei Marga, die zit bij d`r tante in Oude-Tonge, hahahaha. Maar ik hád mooi weer, was geen woord van gelogen!! Ik heb ook verscheidene keren in Puttershoek gelogeerd bij m`n tante Imi. Heerlijk rustig aan het water woonden ze toen. Toen ik op m`n 23ste `vaste verkering` kreeg, was het logeren bij de meutjes ineens voorbij. Niet zo erg vreemd dat ik ineens liever bij iemand anders logeerde. Dat moest trouwens wel stiekum, want schoonpa was van het ouwe stempel, en ik woonde per slot van rekening een blok verder, dus dan ging je netjes naar je `eige`. M`n lover wist `precies` hoe laat z`n pa `s ochtends naar het hof ging, en vóór die tijd moest  ik maken dat ik weg was. Je snapt wel dat dat wel eens misging. Het is meer dan eens gebeurt dat ik pas naar huis toe kon als z`n pa de deur uit was, bij ons thuis zeiden ze er niet zoveel van, maar ik hoorde dan later wél dat mijn pa al op de fiets naar de pieterbig gefietst was om te kijken of de auto thuis stond. Ze deden er bij ons thuis niet moeilijk over , ik was al 23 ommers, ze waren denk ik al jaren bang dat ik op m`n tantes was gaan lijken en tot m`n 45ste thuis wilde blijven wonen:) Toen we  neefies en nichies kregen, van mijn kant, kwamen die veelvuldig bij ons logeren, dikwijls wel  met 4 tegelijk!!! Volle en drukke bak dus!!!! Maar dat is een verhaal op zich! .......word dus vervolgd. Peet   Wisselen Was net aan het soppen en dweilen, (niet mijn hobby), toen ik opeens aan m`n tante Maatje  de oudste zus van m`n moeder moest denken. Ze leek in helemaal niks op die andere zussen, en was mega-klein. Echt zo`n oud, klein meutje. Zó oud zal ze toch nog  niet geweest zijn toen ik klein was, want ze is niet oud geworden. Ze werkte in Nieuwe-Tonge in de huishouding, bij een man die geen vrouw meer had, hij had een klein kruidenierswinkeltje, en tante Maatje zat daar heel de week in de kost. In het weekend kwam ze altijd op zo`n ouwe solex naar huis, ik mocht er wel eens een rondje op doen in de `kouwe stoof`. Ze had een heel slecht gebit, ze had zoals wij het altijd lacherig zeiden maar ene `paal`, en die stond precies in het midden van haar waar normaal je boventanden staan. Mooier kon niet natuurlijk, ze liep daar  niet mee te koop, dus er zijn geen foto`s van een lachende tante Maatje :( Tandartsen die had je toen óf niet óf ver weg, als je ergens last van had ging je vroeger `gewoon` naar de huisarts, die vulde niks maar  trók gelijk!!!! Vandaar dat er op een gegeven moment alleen  die ene paal nog over was. Wat zal dat mensie altijd een tand en kiespijn gehad hebben in haar leventje. Ze was ook een enorme zoetekauw, al mocht ze niks hebben vanwege d`r suikerziekte. Daar was in de praktijk nooit wat van te merken, want d`r tassie zat altijd vol snoep!!! In de theorie merkten we het wel, want ze zei bij alles wat je haar voorhield: ` dat mag ik niet hèh maar vooruit, voor ene keer dan`. We gebruiken die zin nu nog wel eens voor de grap. Mijn moeder had wél een mooi gebit, alleen één blauw tandje  en veel kiespijn,  en dát was altijd al een doorn in haar `mond`. Toen hoorden ze via via over een tandartspraktijk (in R`dam meen ik), ik geloof dat het Evipan heette. Het leek hun wel een goed idee om daar maar eens met z`n allen opaan te gaan..........ze hebben m`n tante Maatje en hun broer Jaap met veel overtuiging én moeite overgehaald om mee te gaan, ze scheten péuken, wat waren die bang zeg, m`n ome Jaap had zo`n soortgelijk gebit als `t  kleine meutje. Ome Ruil en z`n vrouw gingen ook mee, het leek hun ook wel wat om een prachtig gebit te krijgen en nooit geen kies/tandpijn meer te hebben! Dus de gebroeders en (schoon)zusters op pad, en daar aangekomen met veel spanningen en zenuwen, gingen ze om de beurt naar binnen. Het was  daar schijnbaar  heel `gewoon`  dat alles er uitgetrokken werd!! Een voor één werd alles eruit getrokken, wát zijn die mensen beroerd en ziek geweest, en dat is zwak uitgedrukt. Het was achteraf levensgevaarlijk!!!! Ma heeft er nog van op bed gelegen, die was ook zo ziek en koortserig. Maar toen de protheses opgehaald konden worden, waren ze allemaal zo trots als een pauw, en zélfs m`n tante Maatje kon je op de foto zetten mét een smile van oor tot oor!!! Maar ik heb nooit iemand horen zeggen dat ze voor altijd van de pijn af waren!!!! Ik zag m`n tantes regelmatig met een aardappel-schelmesje langs die gebitten schrapen, dan deed het weer es ongelooflijk zeer. Iedereen weet dat je niks moet voelen, maar zeker niet in je mond!!!! Wat ze tegenwoordig bij de tandarts er niet voor over hebben om je  al je eigen tanden maar te laten behouden, dat is niet te bevatten...... Al wil je nóg zo graag dat die ene ellendige kies eruit moet, daar heb je zelf niks meer over te zeggen!!!! Ze geven je wat verdoving, en hollen die kies helemaal uit totdat er nog een randje staat en gaan die weer volstoppen met vulsel. En als je erge pech hebt krijg je een zenuwbehandeling tot aan je oksels. En al waarschuw je de tandarts nóg zo dat je mekaar geen pijn gaat doen, hij staat met 3 man om je heen,  je bent machteloos en overgeleverd. Ik zelf ga de laatste jaren nog maar één keer in een jaar. Dat is toen gekomen door die verzekeringen , dus ik heb het ingekort na één keer. Ik heb (ff afkloppen) toch  weinig last van m`n gebit, ik heb nu op m`n 42ste nog maar 3 gevulde gaatjes in m`n kiezen, dus mag niet klagen. Mocht het ooit zover komen dat ik wél last krijg, ga ik ff kijken of Evipan nog bestaat, als voorzorg :( (maar niet heus) Peet  Ouwerwes op't gas gekookt  Vrijdagmiddag, kwart over 5 ongeveer, gaat de telefoon....... een mevrouw........ik kan geen namen noemen maar ze woont in de meidoorn en heeft dezelfde achternaam als ik:) Met de vraag of tante Janna soms in het ziekenhuis ligt? Ik schrik me rot, ik zeg ik kom net terug van weggeweest met m`n ma, maar ik zal er drék achteraan gaan. Ik m`n ma gelijk gebeld en die wist van niks, maar die is ook gelijk van de leg natuurlijk. Ik op het achterwiel naar tante Janna d`r huis, zit ze lekker te puzzelen in d`r stoel, ik zag haar al zitten toen ik aan kwam fietsen. Die moest erom lachen, ze was blij dat ze me zag. Ik gelijk m`n ma gebeld, die nam na een half keer overgaan al op. Ik zeg tegen meutje, ik ga nu eten, vanavond kom ik een potje rummiecup doen oké, dat was goed. We hebben de hele avond zitten rummiecuppuh, ik heb geen potje verloren, ik had een goeie avond, ben niet gewend van haar te verliezen, meestal is het andersom. Ik heb in ieder geval hééérlijk geslapen na al die winst. Ik zeg de volgende keer doen we het om geld;) Onder de koffie vertelde ze me wat ze die week had meegemaakt................. Ze vertelde me: `Van de week rook het hele huus naar gas, ik rook het overal, ik had het er niet meer op, en heb de overbuurman gerópen, die rook oak dat ut naar gas stonk, die adviseerde me om de  eneco te bellen, en die zouden er binnen de 2 uur weze. Ik geen rust en overal gezocht, doe ik ut deksel van mun gas-stel ope, staat er nog een gaspit an!!! De vlam was uitgegaan door het deksel die ik dicht had gedaan......... En de eneco was al onderweg!! Ze kwamen ff later met 2 man staark, mar ik heb geliek eerluk gezeit dat ik de gas an had laten staan. Maar ze gingen toch alles opmeten. ......en toen ze bij het gas-stel aankwamen vertrouwden ze die ouwe zwarte slang niet, die meette niet goed, waren ze toch niet voorniks geweest. Maar wat dinkie........ze waren wel met z`n 2-en, mét een werkbusje, maar nog geneens benodigdheden om iets te vernieuwen!!! Heb ik Jaap Tiggelman maar gebeld, die heit vroeger altied bie van Maastricht gewaarkt, z`n vrouw nam op want Jaap stond onder de douche, maar hij zou drék komme. Die is naar Kameraadje gegaan, kreeg nog een buu op z`n pasgedouchde haar, maar die heit het opgelost. Eind goed, al goed. Niks geen keramisch, elektrisch, of andere kookplaten.....................`gewoon`  ouwerwets op gas. Is toch wel het veiligste eej?? Peet    Zondag Bij de opa en opoe van moeders kant ging het er anders aan toe als bij m`n andere opa en opoe, dat kwam door de geloofsovertuiging van m`n opa. M`n opoe deed daar tot groot verdriet van m`n opa niet mee mee. M`n opa zat `overal ` in, schoolbestuur, kerkeraad, ouderlingenraad enz.. Hij ging ook op huisbezoek bij de armen, ik weet dat nog goed......... Daar  werd ook voor gecollecteerd zondags in de kerk. Dus opa was eigenlijk weinig thuis. En je kent het spreekwoord. Er woonden nog 3 ongehuwde meutjes thuis, dus was altijd gezellig. De gitaar ging uit de geruite zak, en er werd gezongen en gespeeld. M`n opoe had de `schoonste leut`. Ze was toen al wel dementerend, maar wist ik veel. Ik was nog zo jong, ik kon haar niet anders herinneren. Ik weet wel dat ik haar voerde, met haar medicijnen er doorheen geprakt. Vond daar nooit niks vreemds aan, dacht dat dat kwam omdat het zo`n oud mensje was. Tót ik een keer een loeier om m`n oren kreeg!! Wát was ìk beledigd zeg! Ik deed helemaal niks en kreeg een klap van heb ik jou daar. Die had ik nog nooit van haar gekregen, opoe hield ook niet van slaan,  als ze een kind hoorde huilen om wat voor reden ook, ging haar kin meetrillen van het meeleven, dus die klap had nooit in haar gezonde verstand opgekomen. M`n tante heeft me dat toen ook haarfijn uitgelegd, dat opoe ziek in haar hoofd was en dat ik het haar vooral niet kwalijk moest nemen. Was eerst nog wat terughoudend, maar het drong toch wel tot me door. Ik herinner me m`n  poëzie-album nog.................m`n opoe moest er natuurlijk ook wat in schrijven. Wat een geklieder en gekras had ze er in achtergelaten, ik was intens verdrietig dat ze m`n album zo verziekt had! Ik heb toen de bladzijden aan mekaar geplakt, zodat die bladzijden vervielen. Ik had toen niet door hoe bijzonder die krabbel was die ze achterliet. Daar was ik te klein voor. Jammer! Ik heet ook naar haar, Pietertje Jacoba.......m`n opa noemde m`n opoe altijd Piètje, en mij noemde hij Pik, daar was ik altijd erg blij mee dat snap je wel;) Zondagsochtends kwam m`n tante ná de kerk altijd om een bakkie bij ons thuis, en ik ging dan altijd trouw met haar mee als ze naar huis toe ging. We aten dan stoofpeertjes met sudderlappen, en zelfgemaakte pudding met slagroom ná. En ook was er altijd zelfgemaakte moes, van bessen uit eigen tuin................Heerlijk. Daarna was het minder gezellig, want ze gingen allemaal naar bed!!!!! Ik had geen slaap......dus verveelde me al snel. Ik kreeg wel altijd een boekje mee, en een zak paprikachips. Boekjes zoals Pietje Prik de kleermaker, en Pietje Puk de postbode, Pinkeltje, en Swiebertje. M`n tante probeerde te slapen, maar ik deed altijd al snel die zak open, met alle gevolgen en geluiden vandien. Ik kon er wat van hoor, ik kraakte de hele bovenverdieping bij mekaar. Meutje keek altijd lelijk naar me, maar kocht de andere week toch weer zo`n zak voor me. Ze vond het altijd leuk als ik mee ging, dus ze moest er wel wat voor over hebben:) M`n moeder had een keer een broekpak gekocht voor me, een zwarte, ik vergeet het nooit meer, het was een jurkje over een broek heen. Ik sta er nog mee op de foto! Was van ma niet slim om mij dat aan te geven op zondag!!! Daar kwamen we wel achter toen ik bij opa binnenstapte!!!! De rapen waren gaar zeg!!! Ik had een broek aan, en dat op zondag!!!! Die moest gelijk uit!!!! Tante terug tieren, maar opa won het, en zodoende zat ik al snel alleen in dat jurkje, en dat was mega-kort, daar hoorde ommers die broek onder!!! Ik vond het genánt, zo klein als ik was!!! Stond bijna in m`n ondergoed, maar alles was schijnbaar beter als die broek aan. Ik heb thuis wel gehuild hoor........ Tot dat ik naar M`harnis naar school ging, toen wilde ik op zondag niet meer mee, tot groot verdriet van de meutjes. Ik wilde met m`n vriendinnen gaan zwemmen, en een beetje chillen,(zouden ze tegenwoordig zeggen), niet heel de dag in huis en verplicht naar bed toe! Dat was het einde van de zondag bij opa en opoe. Peet.    Bedtijd Ik hoor kinderen wel eens bij voorbaat al tekeer gaan als ze naar bed toe moeten. Dan ben ik een beetje jaloers.......ik zou maar wát graag gaan:) Maar ik herinner me nog heel goed dat ik daar vroeger ook zo`n hekel aan had, ik wilde nooit naar bed, tegen dat het `mijn` tijd was kroop ik weg, en was muisstil in de hoop dat ze me zouden vergeten, wat nooit beurde, maar ik kon er wel eens wat tijd mee rekken. Wat kan een mens met het ouder worden toch veranderen van meningen. Zo`n hekel ik vroeger had aan het op zondagmiddag verplicht rusten zo graag doe ik dat nu. Ook qua smaak verander je veel, net zoals  bij veel kinderen kwam er bij mij geen spruitje of bloemkool in, een groente met zo'n stank kon nooit lekker zijn, ik kreeg het dan ook echt niet onder m`n neus. Je kon er nóg zo`n mooi fijn prakkie van maken, het lukte me niet. Nu was het gelukkig bij ons thuis niet zo dat je niet van tafel kwam als je je bord niet leeg at, want dan had ik er nu nog gezeten. Maar je weet dat ik op zondag altijd richting prinshendrikstraat ging, en dan waren er wel eens tafelgenoten die zich er mee bemoeiden. `Lust ik niet` kon je niet weten als je niet eerst  geproefd had, dat ik dat allang thuis een keer geproefd had telde zeker niet mee. Meutje kwam altijd voor me op, en begon snel over wat anders, áls er onder het eten al  gepraat werd. Er werd na het toetje altijd uit de bijbel gelezen, en ik moest laten weten dat ik goed opgelet had want ik moest het laatste woord zeggen, ik `voelde`altijd goed aan wanneer het op z`n einde liep, en wilde altijd een hele zin opzeggen inplaats van het laatste woord. Dus al wist ik helemaal niet waar het over ging, ik luisterde wél. Het was écht geen kinderbijbel waar uit voorgelezen werd hoor, integendeel, ik zie `m nog zo voor me, niemand uit het gezin kon lezen wat er in stond, was nog een hele oude lettertype zoals we nu zouden zeggen. Niet alleen oud testament, maar ook oud schrift. Zal toch eens informeren waar die oude bijbel gebleven is. Na het eten werd er geen vaat gedaan, dat werd afgespoeld en in een teiltje gedaan om de volgende dag gedaan te worden. De volle teil werd onderin een keukenkastje verdonkeremaand. Dan allemaal naar bed, ik als kind tuurlijk  `glad` geen slaap vond dat altijd een straf. Daarna de broodmaaltijd, en dan  gingen we allemaal naar kerk. Op de molendijk achter Vlieto was een heel klein schuurtje omgebouwd voor kerk, mét de bijgehorende harde banken! Het was een hele kleine gemeenschap, je kon er niet te tel kwijt raken zeg maar. Ik had 2 baretjes, een gele en een rooie, vergeet het nooit meer, zo klein als ik was moest ik natuurlijk wel het verplichte hoofddeksel op, zomers had ik een rieten hoedje. Ik liep aan de hand van m`n tante mee naar de molendijk, en  na een lange lange zit huppelde ik aan de hand van meutje terug. Moest ff `los`. Thuis gekomen wist ik dan van niks dat m`n ouders en m`n broers naar het strand waren geweest, ik had een hele andere dag gehad. Ik zag dat vééél later pas op de foto`s. Elke keer als ik vroeg waar ík toch vooral was, hoorde ik dat dat op zondag geweest was en ik er  dus niet was. Geen wonder dat ik almaar minder zin had om  op zondag mee te gaan met meutje. Maar daarentegen heb ik wel heel veel uitjes meegemaakt met de meutjes, die gingen met busreisjes mee, en ik mocht  altijd mee. Niet op zondag natuurlijk, maar dat hoefde ik er niet bij te zetten hè. Peet    Polder: Hans heeft in de polder een stuk grond, daar heeft hij hof, en konijnen. Voorheen ook nog kippen en duiven, maar vanwege Hans z`n allergie voor gevogelte heeft hij dat weg moeten doen. Sinds we niet meer uitgaan vertoeven we daar, we noemen het ook gewoon polder. We doen wat in het hof en tuien wat met de konijntjes, we doen ook mee met tentoonstellingen enz. En als je dieren hebt is er altijd wel wat te doen, dan weer een hokkie timmeren of wat verven, het is een uit de hand gelopen hobby, maar wel een leuke. Zeker nu, er huppelen  allemaal kleine knuffeltjes rond, dit is de mooiste tijd van het jaar!! Dan maak ik weer een boel foto`s ofdat het de eerste keer is dat ik een klein konijntje heb gezien. M`n vader is ook elke dag in de polder te vinden. Hij gaat over het hofgedeelte. Sinds Hans z`n vader er niet meer is heeft mijn vader dat op zich genomen, hij had nog nooit van z`n leven een hobby gehad, maar vond hier z`n aardigheid in. Zélfs oud en nieuw hebben Hans en ik in de polder gevierd!!!! We hebben de stookton aangedaan en de hele avond er omheen gestaan. Wat te eten en te drinken meegenomen, dus ons hoorde je niet meer. We hadden oud hout opgespaard voor deze avond. Vanwege brandgevaar bij de dieren zijn we tot half 1 daar gebleven, toen was ik zo zoetjes aan toch ook wel benieuwd naar dat stulpje in het dorp. Maar alles stond er nog! Gelukkig nieuwjaar!! Peet.     Jeugdsentiment Gitaarles 2  Toen ik een keyboard én een synthesizer gekocht had, leek het me leuk om er wat professioneler mee om te gaan. Ik leerde alle leuke liedjes uit m`n hoofd.......... ik hèb wat casseterecorders gesloopt zeg, vóóruit spoelen, áchteruit spoelen, en nog es en nog es, net zolang tot ik de teksten van liedjes op papier had. Toen had je nog geen computers, laat staan www.songteksten.nl Nu is het zo gefikst om aan songteksten te komen. M`n vriendinnen en ik werkten toendertijd in de koekfabriek, en alle tijd om die teksten uit ons hoofd te leren, tot ergernis van onze collega`s, niet allemaal hoor, er waren er die vonden het wel leutig. Maar tussen het inpakken door leerden wij `onze` teksten. We oefenden eerst op mijn kamertje boven, ik met 2 vriendinnen, later zijn we naar het schuurtje verbannen. Nog later zijn we zélfs naar een bunker op het Fort verhuisd, thuis moesten ze denk ik zeker weten dat ze ons niet meer konden horen:) Het trio dat we vormden werd een duo. We gingen in het weekend veelvuldig uit in Puttershoek, naar een discotheek die nu nog steeds populair is. We liepen zó op te scheppen dat we een duo waren, dat we door de baas zélf(s) uitgenodigd waren om een keer een liedje te komen zingen op een vrijdagavond!!!!!! We kregen terplekke plankenkoorts!!!!! We zijn toen een paar keer op woensdagavond wezen oefenen zónder publiek......... maar we hadden écht plankenkoorts!!!! We gingen ongelooflijk twijfelen aan ons talent!!!! Er ging heel langzaamaan een lampje branden........... Onnodig te vertellen dat hét optreden nooit plaats heeft gevonden. Gelukkig dat het nog niet groots was aangekondigd!!!!! Toen ik later verkering kreeg, stond m`n lover jammer genoeg óók al niet vooraan. En je vind al snel alles mooi als je in love bent!!! Moet je nagaan:( Ik heb nu zo`n flauw vermoeden dat we ons talent tóch wat overschat hebben. Dus vandaar keyboard op de vliering, gitaar in de hal. Vriendin heb ik nog steeds. Denk dat ik m`n blokfluit maar weer es opzoek:) Mocht je ons willen boeken voor een feestje of partijtje: NIET DOEN!!!!! Peet    Gitaarles 1    Voor zover ik terug kan denken, herinner ik me dat ik altijd zangeres wilde worden, in ieder geval zowiezo iets met muziek. M`n ouders hebben me dan ook veelvuldig om een muziekintrument horen vragen. En dan niet met een mondharmonica of een blokfluit aan komen zetten, nee het échte werk: ik wilde een gitaar! En na veel zeuren en het er maar al te  dikwijls over hebben zo tussen neus en lippen, kwam er dus een gitaar, ik zal het nooit vergeten, wát was ik blij!!!! Onnodig om te zeggen dat hij nog steeds bij me in de hal staat, ik kan er maar geen afstand van doen. Ik speel nooit meer, maar hij blijft staan waar hij staat! Ik wilde dus graag op gitaarles, want het bezit alleen was het nét niet. Ik kon op les komen bij Vrouw van Hassent, speciaal een zak gekocht voor m`n gitaar te vervoeren, een lelijk ruitje, (zelfs díe heb ik nog)  maar ik was té blij om me daar toen aan te storen. Vrouw van Hassent zei tegen me, je bent een beetje klein om gitaar te leren spelen, je handje kan niet om de gitaar heen. Ik moest hard slikken om de brok in m`n keel weg te slikken, het lukte maar net. Ik zeg ik wil zo graag liedjes leren spelen, en erbij zingen. Ik denk dat ze het toen best zielig voor me  vond om me `vrom` te sturen, en kreeg trouw iedere week een uur les. M`n voorkeur ging uit naar liedjes, noten leren boeide me totaal niet. Hoe ik door de voorrondes ben gekomen weet ik niet, maar ik kon alles vrij snel spelen, maar noten lezen kan ik nu nog niet. En heb toch zeker 4 of 5 jaar op les gezeten. We hebben wat afgezongen samen, wou dat er foto`s van waren!!!!!! Bij m`n opa en opoe thuis(waar ik nu zélf al jaren woon) had ik de meeste fans. Ze waren erg vroom en hadden geen radio, láát staan TV! Dus als ik achter kwam met die geruite gitaartas was dat feest, dat snap je wel. Ik kwam er graag en erg veel. Er woonden 3 nog drie ongetrouwde zussen van m`n moeder thuis, en die vonden het práchtig dat ik zo graag kwam. We zongen liedjes van Boney M, en van Elvis natuurlijk, en ze vonden het schitterend. Oooooh zó anders als bij óns thuis, daar was wél televisie én radio, én niet te vergeten drie oudere broers van me. En die hadden eigenlijk weinig belang bij dat `gejengel` van mij :-( `Kan je niet naar boven op je kamer gaan spelen`, was een veelvuldige smeekbede van het thuisfront. Ze hadden helemaal geen besef wat ze voor talent naar boven stuurden dacht ik toen, daar komen ze nog wel achter!Later toen ik zélf ging verdienen,spaarde ik al snel voor een keyboard, nou toen waren helemaal de rapen gaar!!!!! Ik had eíndelijk m`n eigen band! Er kwam nu wéér Boney M. en Elvis en de George Baker-Selection voorbij, en  popmuziek van díe tijd, maar nu kéyboard met gezang!!!! Buurtbewoners zullen het zich nog wel herinneren:) En ik wist zéker dat ik nog wel een keer zou `doorbreken`. Heb er toen nog een synthesizer bij gekocht, nou mij hoorde je niet meer, bij wijze van spreken!!!!! Had er geneens belang meer bij om beneden te gaan zitten, ik was liedjes aan het spelen, en zélf aan het muciseren!!! Toen ik het uitgaan ontdekte, is het vanzelf overgegaan, ik denk dat ik toen in die tijd liever met wat anders ging spelen. Synthesizer heb ik toen nog verkocht, daar was wel animo voor. Keyboard staat op de vliering, gitaar in de hal. Toen had je Idols of X-Factor nog niet, anders had ik nu een hele andere carriere gehad!!!! Word vervolgd, Peet =========== Noot v.d. redactie: Ondanks alle ellende met haar vader, haalt onze Peet af en toe rare streken uit.  Woensdag 5 mrt 2008 Weer ff gaan zitten om wat op te schrijven. Pa is vorige week weer op controle geweest, en hoeft pas terug te komen als die ene pin verwijderd moet worden. Dat is goed nieuws, de chirurg was tevreden met de ontwikkelingen. April krijgt pa dus een oproep om geopereerd te worden, hij hoeft niet te blijven én kan plaatselijk verdoofd worden, dat vond pa al goed nieuws, hij zit er namelijk niet echt op te wachten om elke keer `weggemaakt` te worden op z`n ouwe dag. Als de pin is verwijderd mag hij gaan leren lopen op z`n `nieuwe enkel`. Ma is niet blij dat we het elke keer over die `pin` hebben:-) (Corrie weet wel waarom:) Peet Zou ik de enige zijn ?